Herfst in Zuid-Steiermark | Oostenrijk 2017

Eenmaal per jaar keert mijn familie terug naar de streek waar mijn opa opgroeide. Daar, in de Oostenrijkse Zuid-Steiermark, komen neven en nichten, broers en zussen en lang-vergeten familieleden bij elkaar om twee weken lang feest te vieren. Ik mocht daar dit jaar voor vier van de veertien dagen bij zijn, en ik had het voor geen goud willen missen. Niet alleen is mijn familie opeens enorm gegroeid, maar ook is Oostenrijk in de herfst een wonderbaarlijk gezicht.

Continue Reading

Sightseeing in Kos | Kos 2017

Kos is maar een klein eilandje. Met z’n veertig kilometer lengte en acht kilometer breedte zat ik langer in de trein naar Utrecht dan in de bus van Kos Stad naar Kefalos. Dat was fijn, want met een redelijk vlak noorden konden wij in Kos prima sightsee-en op de fiets. Voor een magere 15 euries huurden we voor een hele week fietsen en reden we van archeologische vindplaats naar wijnproeverijen en van zoutvlaktes naar bergtoppen. Benieuwd wat we allemaal gezien hebben? In deze blog neem ik je mee naar mijn hotspots van Kos!

Continue Reading

8 Dagen in Paradijs | Kos 2017

Duizend jaar voor Christus stuurde de Griekse Godin Hera een dodelijke storm achter zes schepen uit Troje aan. Stuk voor stuk slok de zee de strijders op, maar één boot spoelde aan op een klein eiland ver van de Griekse kust. Herakles, beter bekend bij zijn Romeinse naam Hercules, held uit de Griekse mythologie en Disney goudmijn™, ontsnapte Hera’s woede en zette voet op het prachtige eiland Kos. Zo’n drieduizend jaar later was het mijn beurt. En hoewel mijn schip niet zonk en ik geen oorlog startte met de bewoners, keek ik uit op dezelfde felblauwe zee en bruine bergen. Ik zag Turkije op de horizon en liep door de ruïnes van een tempel waar Herakles ooit werd vereerd.

Continue Reading

Uitwaaien in Scheveningen

 
Afgelopen donderdag besloot ik temidden van alle hectiek even een dagje vrij te nemen. ‘s Ochtends vroeg stapte ik op de trein en nog voor de zon opkwam was ik al bijna halverwege. Terwijl ik nog druk essays aan het typen was in de trein reisde ik af naar Den Haag, waar ik een tram nam richting Scheveningen. Het was half elf toen ik de zee zag, en meteen voelde ik alle studiestress wegzakken. Alles voelt zo nietig en klein in vergelijking met de grootsheid van de zee.
Ik had mijn handdoekje mee, een appeltje en wat broodjes. Het was heerlijk weer, vooral toen het zonnetje zich ook nog eens liet zien. Ik was nog nooit eerder in Scheveningen geweest, dus ik wist niet zo goed wat ik moest verwachten. Het enige wat ik gehoord had was dat het er altijd stervensdruk was. Behalve in de winter, kennelijk. Want ook al was het zo lekker aan het strand dat ik mijn winterjas liever kwijt dan rijk was, was er bijna niemand op het strand. Dat vond ik niet erg, zo kon ik lekker fotograferen en struinen naar hartelust zonder over mensen te struikelen of te hoeven vechten om dat perfecte plaatje.

Continue Reading