Fotografie van A tot Z * 26 Tips voor de Beginnende Fotograaf


“A is een aapje, dat eet uit zijn poot. De B is voor bakker, die bakt voor ons brood.” Wie is er nu niet opgegroeid met dit bekende riedeltje? Het zit al de hele dag in mijn hoofd dankzij dit artikel, en dat zal de komende weken wel zo blijven. Hopelijk blijft jullie dit gespaard! Maar zeg nou zelf, er was toch geen leukere manier om het alfabet te leren dan met dit schattige rijmpje? Tot nu, want deze nieuwe editie is speciaal afgestemd op de beginnende fotografen onder ons. Na de klik vind je zesentwintig leuke fotografietips, van A tot Z. Zing je mee?


A is voor Actie, van doen zul je leren

De belangrijkste tip die ik iedereen mee kan geven in wat ze ook doen is: onderneem actie! Je kan nog zoveel leren over de techniek en relevantie van fotografie, maar uiteindelijk zal je het beste leren door gewoon met je camera op pad te gaan.
B is voor Bokeh, om vervaging te creëren
Met nagenoeg elke lens kun je de natte droom van iedere fotograaf bereiken: bokeh! Wat is bokeh dan precies? Dat zijn die mooie vervaagde achtergronde, met prachtige gekleurde bolletjes licht. Dit krijg je voor elkaar door op een zo laag mogelijk f-getal te fotograferen, en door de afstand tussen het model en de achtergrond zo groot mogelijk te houden. Meer weten over bokeh? Hier zie je een filmpje over bokeh in het algemeen, en hier een filmpje over hoe je zelfs met een hoog f-getal nog bokeh kan krijgen.
C is voor Creatief zijn, niets is te gek
Fotografie is net als schilderen, beeldhouwen en muziek maken een creatieve bezigheid. Laat je daarom vooral niet tegenhouden door je beheersing van de techniek of de kwaliteit van je apparatuur. Dit zijn slechts middelen waarmee jij je verhaal vertelt. Zoals de schilder zijn kwasten of de muzikant zijn gitaar. Ik zie een gitaar nog niet zo 1, 2, 3, liedjes schrijven. Net als dat de camera zonder jou geen verhaal kan vertellen! Vertrouw op jezelf, en jouw creativiteit, en het technisch geneuzel komt later wel.
D is Diafragma, aan diepte geen gebrek
Het is voor iedere beginnende fotograaf een must om de belichtingsdriehoek te kennen. Het diafragma, ofwel de grootte waarmee je lens openstaat, is één van die hoeken. Het diafragma regelt niet alleen de hoeveelheid licht die op je sensor valt door de opening groter of kleiner te maken, maar ook het gebied dat scherp is in de foto. Hoe kleiner het diafragma (hoe hoger het f-getal), hoe minder licht er op de sensor valt, maar hoe meer er scherp is in de foto. Andersom geldt dit ook: hoe groter het diafragma (hoe lager het f-getal), hoe meer licht er op de sensor valt, en hoe kleiner het vlak dat scherp is wordt. Door te fotograferen met zo’n klein f-getal, krijg je dus die prachtige vervaagde achtergronde. Meer lezen over diafragma en hoe het precies in zijn werk gaat? Marit schreef er een uitgebreide blog over.

Door het kleine diafragma en de compleet ingezoomde lens onstaat er een prachtige vervaagde achtergrond. Bokehlicious!


E is voor Enthousiast zijn, want fotograferen is leuk

De wereld van de fotografie is niet altijd even leuk. De concurrentie kan moordend zijn, en niet alleen als je geld wilt verdienen. Soms lijkt het wel alsof niemand je wat gunt, en juist in die tijden is het altijd belangrijk om je te herinneren waarom je überhaupt aan fotografie begonnen bent: foto’s maken is leuk! Het maakt je blij, gelukkig, en misschien zelfs wel warm van binnen. Vergeet dit niet, en laat je niet uit het veld slaan door mensen die dit wel vergeten zijn. F zijn de Fotocamera’s, eigenlijk maar meuk
Ik zal nog wel vaker naar deze filmpjes gaan linken in de toekomst, maar een poos geleden maakte het Youtube kanaal DigitalRevTV een fantastische serie over wat een professionele fotograaf zo goed maakt. En dan hebben ze het niet over de duizenden dan niet tienduizenden euro’s die ze hebben uitgegeven aan de beste camera bodies en het meest robuuste glaswerk (gewoon ‘lens’ zeggen kan ook mensen). Nee, met deze challenge liet DigitalRevTV zien dat het de mensen achter de camera zijn die uiteindelijk geweldig werk neerzetten. Het is wel in het engels, maar je kan er heel veel van leren: de “Pro Tog Cheap Camera Challenge!”
Dus als je net begint, of je wilt je eerste camera aanschaffen, maak je dan niet zoveel zorgen over het feit dat je niet meteen het duurste van het duurste kan betalen. Met de juiste visie zou je zelfs met een Barbie camera nog prachtige foto’s kunnen maken!


G is voor Gimp, om gratis na te bewerken
Als arme Nederlandse student ben ik een groot voorstander van alles wat goedkoop en gratis is, en al helemaal als dat vervolgens ook nog goed werkt. Daarom raad ik iedereen aan om Gimp te gebruiken wanneer je geen toegang hebt tot Photoshop. Gimp is een open-source programma, wat helemaal gratis te downloaden is via hun officiële website, en biedt nagenoeg alle functies die Photoshop ook heeft.


H is voor How-to’s, om je kwaliteiten te versterken
Ik ben nu iets meer dan twee jaar bezig met fotografie, en zit nog elke weet uren naar tutorials te kijken. Over nabewerking, poseren, belichting, noem maar op! Je bent nooit uitgeleerd, en het internet staat vol met gratis kennis, maak er gebruik van!


I is voor ISO, meer ruis en meer licht
Met de ISO vul je het licht wat binnenkomt op je sensor kunstmatig aan zodat er een goed belichte foto ontstaat. Dit is ook een van de hoeken van de belichtingsdriehoek. Vooral bij de goedkopere spiegelreflexen kan de ISO waarde nog veel invloed hebben op de kwaliteit van je foto’s. Een hogere ISO waarde betekend namelijk dat je in donkere situaties kan fotograferen, maar je zult er in beeldkwaliteit wel op inleveren. Wil je weten hoe dit precies werkt en hoe jij het beste om kan gaan met ISO, lees dan deze blog.

J is JPEG, wordt het tijd dat dit zwicht?
Een tijdje geleden stapelde ik wat leerdoelen op voor dit jaar, en eentje daarvan was het stoppen van fotograferen in JPEG en het gaan fotograferen in Raw. Dit kun je in je cameramenuutje veranderen (je kan ook in JPEG en Raw tegelijk schieten), en zou je meer vrijheid moeten geven in de nabewerking. In Raw schijnt het makkelijker te zijn om de belichting aan te passen, en kun je zo meer “redden” uit een foto dan wanneer je in JPEG schiet. Ik ben heel benieuwd waar mijn Raw reis me gaat brengen, en ik nodig jou van harte uit om het samen met mij te beleven.


K is voor Kleuren, op de juiste temperatuur
Pas sinds kort focus ik mij meer op de kleuren in een foto, en hoe bepaalde kleuren elkaar complimenteren en dus de foto naar boven halen, terwijl andere kleuren juist niks toevoegen. Een erg leuk projectje om je mee bezig te houden, en het begint allemaal met het bestuderen van die ouderwetste kleurwielen. Je weet nog wel, van Beeldende Vorming op de Middelbare.


L is voor Licht, van lampen tot het gouden uur
Zonder licht geen foto, het is als simpel als dat. Ik ben een grote fan van natuurlijk licht, maar kan je niet veel over studiolampen vertellen. Een paar tips voor het fotografen in de zon: vermijdt direct zonlicht, dit geeft harde schaduwen die voor niemand flatterend zijn; tegen het licht in fotograferen kan juist gave beelden geven, zorg dan wel dat je een reflector(scherm) bij je hebt; het laatste uurtje zonlicht van de dag heeft een prachtige zachte, gouden gloed, die érg mooi is voor portretfoto’s; reflectoren vind je ook in de natuur, en kun je gebruiken om het zonlicht te weerkaatsen naar het gezicht van je model. Kijk naar grote lichte oppervlakten (gebouwen, straten, zandvlaktes, watermassa’s, ramen).


Door tegen het licht in te fotograferen licht het haar van het model hier goudkleurig op!



M zijn de Modellen, zonder hen geen resultaat
Hoe mooi ze ook is, je kunt niet voor altijd je buurmeisje blijven fotograferen. Vaak loont het om nieuwe gezichten toe te voegen aan je portfolio, en om nieuwe contacten op te doen in de industrie. Hier legde ik al eens uit hoe je makkelijk in contact komt met (beginnende) modellen, fotografen en visagisten.


N is Nabewerking, waar de foto valt of staat
Ik ben van mening dat een goede foto maken maar de helft van het werk is. Een goede foto recht uit de camera mist voor mij altijd dat beetje “extra’s,” dat beetje dat de foto geweldig maakt. Dit kun je voor elkaar krijgen in de nabewerking, maar alleen als je weet wat je doet. Ik ben één van die fotografen die nog niet helemaal weet wat ze doet in de nabewerking, maar ik kom er wel. Beetje bij beetje leer ik meer over wat elke nabewerking toevoegt aan mijn foto’s, en vooral ook wanneer het juist niet iets toevoegd. Voor een goede start zou je eens kunnen kijken naar de tutorials van Marit, zij legt het eenvoudig en goed uit!


O is voor Opgeven, het makkelijkste om te doen
Soms zijn er van die dagen dat alles tegen zit. Dan kom je terug van een fotoshoot en is elke foto in jouw ogen mislukt. De belichting klopte niet, de samenwerking liep niet lekker, het begon te regenen op de weg naar huis… Bah! Het liefst zou je meteen al je apparatuur verkopen om vervolgens een vakantie naar Griekenland te boeken. Hoe verleidelijk dat ook klinkt, ik weet zeker dat je eenmaal in Griekenland je camera ontzettend gaat missen! Opgeven is het makkelijkste wat je kan doen wanneer het tegen zit. Jezelf dwingen om vol te houden, om nieuwe bewerkingstechnieken te leren om toch nog wat te redden aan die foto’s, om de volgende keer voorbereid te zijn op alles… Dát vergt doorzettingsvermogen en lef, en die houding gaat je uiteindelijk verder brengen dan welk duur stukje apparatuur dan ook.


P is voor Publicaties, om je ego te voldoen
En als alles dan even tegenzit, is het des te fijner om je eigen naam en foto’s in een magazine te zien staan. Een publicatie is voor mij vaak de egoboost die ik net even nodig heb, een kleine overwinning, een “zie je wel, mijn foto’s zijn ook goed genoeg!” Hoe je precies een publicatie voor elkaar krijgt legde ik hier al eens uit.


Q is voor Q&A, soms hoef je slechts te vragen
De fotografiewereld lijkt soms net een massa wiskundeleraren, gewapend met zo’n grote rode stift, klaar om elk klein foutje, elk minuscuul detail, vol overgave te omcirkelen met rode strepen en kruizen van jeugdig trauma. Hoe stom het soms ook voelt om elke foto die bloot te stellen aan ongenadige kritieken, leer je er wel van. Net als dat je leert van vragen stellen. Er bestaan echt geen domme vragen. Iedereen was ooit een beginner, en degene die dit vergeten is heeft gewoon zijn hoofd te ver in zijn eigen kont gestoken om nog serieus genomen te worden. Laat die mensen, en voeg je bij een gemeenschap waar je je wel goed voelt om je vragen te stellen!


S is voor Sluitertijd, om te versnellen of vertragen

De laatste hoek van de belichtingsdriehoek: sluitertijd! De sluitertijd bepaalt hoe lang er licht op je sensor valt, door voor een bepaalde tijd het gordijntje tussen het objectief en je camera open te stellen. Deze “bepaalde tijd” kun jij handmatig instellen. Hier lees je hoe je dat doet en wat er dan precies gebeurt. De belichtingsdriehoek wordt niet voor niets zo genoemd. Het diafragma, de ISO waarde en de sluitertijd staan allemaal met elkaar in verbinding. Samen bepalen ze hoe de foto wordt belicht, daarom is het handig om deze instellingen goed te beheersen.

T is TFP, om je portfolio op te bouwen
Samenwerkingen op basis van TFP zijn een must voor elke net beginnende fotograaf, model of visagist. TFP is een afkorting die staat voor Time For Print, wat in het digitale tijdperk gelijk staat aan het aangaan van een samenwerking waarbij niemand betaald krijgt, en iedereen voor zijn eigen kosten opkomt. Met dit systeem kun je dus flink je portfolio vernieuwen. Waar je TFP contacten vindt kun je hier lezen, en hoe je een oproepje formuleert, lees je hier (waarschuwing: dit artikel heeft een groot level aan sarcasme).


U is voor Uploaden, voor kritiek en vertrouwen
Je foto’s kun je delen met de rest van de wereld via talloze websites, en dit raad ik dan ook echt aan. Je kan je eigen Facebookpagina aanmaken, een Instagram account, een online portfolio (lees hier hoe je dat doet!). Maar je kan je foto’s ook uploaden op gemeenschapsites zoals Zoom.nl, Digifoto Starter, Flickr, en 500px. Hier kun je van andere fotografen opbouwende kritiek ontvangen, netwerken opbouwen, en wellicht een publicatie voor elkaar te krijgen!


Ik ontmoet nagenoeg al mijn modellen via het Internet. Eng? Eerst wel, nu niet meer!



V is voor Vignette, om de aandacht te trekken
Een goede manier om de aandacht naar je model in de foto te trekken, is door de buitenste randen van je foto iets donkerder te kleuren dan daar waar je model is. Het oog wordt in een foto altijd meteen naar het lichtste deel getrokken, maak hier gebruik van!


W is voor Workflow, om nieuwe trucjes te ontdekken
Waar ik erg veel van geleerd heb qua nabewerking, is het kijken van Youtube filmpjes van andere fotografen. Iedereen is uniek, en heeft zijn of haar eigen individuele werkwijzes. Het is erg leerzaam om te zien hoe jouw favoriete fotograaf tot dat ultieme resultaat komt, en ik kan je dan ook zeker aanraden om eens te kijken of hij of zij toevallig een blog of Youtube kanaal hebben!


X is voor Xtraordinair, omdat niets je tegenhoudt!
Je kan meer dan je zelf denkt! En geld en apparatuur gaan je niet tegenhouden. In deze serie blogposts legde ik al uit hoe jij met een gelimiteerd budget deze professionele meesterwerken simpel kan namaken. Zoek de grenzen op, krijg een team bij elkaar en maak iets wat je nooit dacht voor elkaar te kunnen krijgen. Gewoon doen!


Y is voor Y… ik weet het even niet meer zo goud
Rijmen is moeilijk. Woorden vinden die met een “Y” beginnen én wat met fotografie te maken hebben ook. En het even niet meer weten is ook lastig, maar helemaal niet erg. Maar inspiratie is te vinden in elk hoekje, kijk bijvoorbeeld eens bij deze tag, surf een uurtje rond op Pinterest, of zoek je favoriete fotografen eens op op social media. Gegarandeerd nieuwe inspiratie én enthousiasme.


Z is voor Zwart Wit, als redder in nood

En als dan niets meer lukt, maak je foto dan zwart wit. Maar het blijft natuurlijk niet bij een simpel drukje op de knop. Er zijn veel verschillende mogelijkheden voor een zwart wit foto, en het begrijpen van deze mogelijkheden zal je foto’s meteen een nieuwe uitstraling geven! Hier lees je meer over verschillende zwart wit bewerkingen.

Hoe Ontmoet je Modellen, Fotografen en Visagistes?



Laatst kwam ik via mijn Instagram opnieuw in contact met een jonge fotografe. Ze vroeg zich af hoe ik in contact kom met alle meiden die model voor mij staan, en omdat ik had gewild dat iemand dit met mij had gedeeld toen ik net begon, leek het me handig om hier een blogpost aan te wijden. Of je een beginnend model bent die graag met nieuwe fotografen in contact komt, visagiste wilt worden en nieuwe shoots voor je portfolio zoekt, of als fotograaf in contact wil komen met complete teams, na de klik leg ik stapsgewijs uit hoe je heel simpel en zonder uitgebreid portfolio aan nieuw werk kan komen!


Zonder uitgebreid portfolio betekent niet zonder portfolio

Wanneer je iemand vraagt om een samenwerking, wil degene natuurlijk wel iets van je werk zien voordat ze aan deze samenwerking beginnen. Als fotograaf kun je fotoshoots doen met je familie en vrienden, om zo toekomstige samenwerkingen een idee te geven van jouw kunnen. Hetzelfde geld voor visagisten, zorg dat je een klein voorbeeld hebt van jouw werk, of dit nu op een opleiding gemaakte looks zijn, of zelfstudie uitgebeeld op een zusje of vriendin!
Als aspirant model is het handig om aan een bekende te vragen of hij/zij polaroid foto’s van je wilt nemen. In de modellenwereld staat deze term niet gelijk met de onmiddellijk uitgeprinte (en super dure) fotootjes van creditcard formaat, maar refereert het naar een bepaalde stijl foto’s. Een opdrachtgever kan uit deze foto’s opmaken hoe jouw gezicht in elkaar zit en of je dus bij het concept past. Op het internet vindt je veel voorbeelden van dit soort foto’s, en iedere pagina gaat je ongeveer hetzelfde vertellen als dit: kleed je in een goed zittende spijkerbroek en een hemdje, doe je haar zoveel mogelijk uit je gezicht en draag geen tot zeer weinig make-up, en probeer zo neutraal mogelijk te kijken. Laat de foto’s van drie verschillende afstanden maken: close-up van het gezicht, portret (middel tot gezicht), en volledige lengte. Zorg dat je naast foto’s van voren ook foto’s van je profiel maakt (beide kanten). Deze foto’s kun je in principe nog met je mobiel laten maken, daar heb je geen professionele spiegelreflex camera voor nodig. Dit soort foto’s geven een veel beter beeld van jouw gezicht en kenmerken dan een selfie met kek Instagram filtertje eroverheen, en zijn altijd handig om te hebben!

Mijn eerste model, mode blogger Elma, ontmoette ik via Girlscene (ugh, die bewerking! Kots!). Dit zijn de “polaroids” die ik van Sarah nam, simpel en puur!



Wildvreemden en Wilde Vreemde Bedoelingen
In deze tijd is mensen via het internet ontmoeten al helemaal geen vreemde zaak meer, het internet is juist dé ontmoetingsplaats geworden voor gelijkgestemde individuen Maar toch wil ik jullie allemaal op het hart drukken dat je ten alle tijden voorzichtig bent als je via het internet met iemand afspreekt! Check het aantal connecties van degene, zorg dat er een online portfolio is, zorg dat je via een persoonlijke Facebook contact hebt gehad, et cetera. Mocht je het alsnog niet helemaal vertrouwen, of eng vinden als je voor de eerste keer een fotoshoot gaat doen, neem dan gewoon iemand mee. Een vriendin, een ouder, of je grote sterke broer, zolang jij die persoon vertrouwd. Niemand zal daar problemen mee hebben, en als iemand er wel problemen mee heeft, is het het risico waarschijnlijk niet waard!
Als je onder de zestien bent raad ik je zeer zeker aan om ten alle tijden iemand mee te nemen naar fotoshoots, dit is echt niet raar en de meeste mensen stellen dit zelfs op prijs!


Forums
Mijn eerste fotoshoot regelde ik via het forum van Girlscene, waar ze een speciale plek hebben waar (beginnende) fotografen en modellen elkaar kunnen ontmoeten. Ook organiseerde ik via ditzelfde forum mijn eerste fotomeeting, en staat de tweede ook in de planning! Ook via andere forums, zoals Bokt, kun je in contact komen met gelijkgestemde creatievelingen. Wanneer je via een forum afspreekt met iemand, vind ik het altijd fijn om elkaar eerst “op Facebook” te ontmoeten, en hier met elkaar te chatten.


Facebookgroepen
Op Facebook kun je erg veel groepen vinden die speciaal gemaakt zijn om fotografen, modellen, visagistes en stylistes met elkaar in contact te brengen. Er zijn groepen gericht op heel Nederland, maar ook meer regionaal gerichte groepen. Typ in het zoekvak van Facebook maar eens “Fotografen, Modellen en Visagistes” in, en je zult érg veel groepen vinden! Hieronder heb ik een paar groepen opgesomd om je op weg te helpen:


Modelplanet (10973 leden)


Voordat je begint met het plaatsen van oproepjes is het handig om de specifieke regels van elke groep even door te nemen. Zorg dat je in je oproepjes het volgende goed duidelijk maakt: Wie zoek je? Wat wil je maken? Waarom (in dit geval vaak voor het uitbreiden van je portfolio, dus TFP)? Wanneer vindt de shoot plaats? Waar vindt de shoot plaats?




Portfoliowebsite, Facebookpagina, Instagram

Als je eenmaal een paar mooie platen hebt gemaakt, en deze op je Facebook(pagina), Instagram of Portfoliowebsite zet, kan ook dit nieuwe samenwerkingen aantrekken. Zorg er dus altijd voor dat je bereikbaar bent op deze kanalen, en vergeet ook niet zo nu en dan bij je “overige” berichten te kijken.
Zoals je ziet is het dus helemaal niet moeilijk om in contact te komen met modellen, fotografen of visagistes. En ook al kan het de eerste paar keer spannend zijn om wildvreemden via het internet te ontmoeten, en moet je ook zeker niet de gevaren onderschatten, zijn de contacten en vriendschappen die je opbouwt het zeker waard!

Jongens, Jake Wil Ook Wat Zeggen!



Ik schreef een tijdje geleden een blog over het ontbreken van Algemeen Beschaafd Nederlands in sommige oproepjes die ik her en der in Facebookgroepen voorbij zag komen. In deze blog beargumenteerde ik dat taalgebruik en online etiquette een groot deel zijn van de professionaliteit die jij, als persoon of merk, uitstraalt. Nu weet ik van mezelf heel goed dat ik erg slecht ben in -dt’s en zinsconstructie, vooral in Nederlands (aangezien ik vier jaar lang alleen maar in Engels heb hoeven schrijven). Maar het stukje beschaafdheid, dat zou toch niet eens benadrukt moeten worden? Het is toch deel van je algemene opvoeding dat je als persoon, laat staan als merk of bedrijf, niet mensen kleineert of vreselijke dingen toewenst op het internet? Wellicht heeft Jake Olson deze memo gemist. Hij is de laatste dagen, de laatste uren eigenlijk, in opspraak geraakt, voornamelijk bij collega fotografen. Olson heeft, om het zacht uit te drukken, geen blad voor zijn mond, en de fotografie gemeenschap vond het eindelijk tijd om hier wat van te zeggen.

Ja, met deze blogpost en met alle andere aandacht krijgt Olson precies wat hij wilt: beroemdheid. Voor hem staat succesvol zijn in fotografie gelijk aan zo beroemd mogelijk worden. Als je meer wilt lezen over waarom Olson precies in opspraak is geraakt, kun je in deze blog wat uitspraken van hem lezen. Als je zin hebt in een lachertje, kun je hieronder ook nog een link vinden naar een zeer uitgebreid artikel mét screenshots. Omdat ik geen zin heb om hier meer van mijn tijd te verdoen, maar wel graag wil benadrukken hoe je vooral NIET moet communiceren met je klanten of je gemeenschap, presenteer ik u: de inspirerende quotes van Jake Olson:



En ja, al deze uitspraken heeft hij echt gedaan. En ja, het is helemaal geen moeite om deze op te zoeken, hij plaatst ze namelijk gewoon op Facebook. Gelukkig heeft deze meneer alles mooi uitgetypt en gescreenshot, geniet ervan!

5 Leerdoelen Voor 2016!


Normaal vindt men dit soort blogposts natuurlijk in begin januari, wanneer de hoop op verbetering in het nieuwe jaar nog hoog is en iedereen ervan overtuigd is dat je dit jaar écht van je Coca Cola verslaving af komt. In tegenstelling tot deze bij voorbaat mislukte goede voornemens, ben ik van plan om mij zeker te houden aan deze leerdoelen. Ik vind zelf dat ik al best wel veel geleerd heb over fotografie, en juist datgene wat ik geleerd heb, vertelt mij dat er nog zoveel meer te ontdekken valt! Niet alleen is fotografie continu in ontwikkeling met de introductie van nieuwe camera’s, lenzen, en accessoires, ook valt er steeds meer te ontdekken over alle ‘bijzaken,’ zoals de nabewerking. In deze blogpost deel ik met jullie wat ik graag zou willen leren, en in welke vlakken ik mij zou willen verbeteren (spoiler alert: alle vlakken).


Nieuwe Nabewerkingstechnieken

Zoals ik al in een eerdere blogpost deelde is mijn workflow in de nabewerking nogal primitief. Waar ik net vorige maand pas leerde over kleurpaletten en tonaliteit, weet ik al een langere tijd af van het bestaan van betere technieken voor het bewerken van de huid. Veel fotografen zweren bij ‘frequency seperation’ en de resultaten die ik heb gezien zijn inderdaad veel mooier dan mijn ‘healing-brush’-escapades. Alleen, het ziet er zo moeilijk uit! Of niet perse moeilijk, maar als veel werk. Plus dat alle tutorials over frequency seperation in Photoshop worden gedaan, en ik alles handmatig naar Gimp termen zou moeten overzetten. Zoveel werk! Maar voor een zoveel beter resultaat. Misschien moet ik in plaats van het voor de vierde keer herbekijken van alle seizoenen van Charmed mij daar eens in verdiepen.
Naast frequency seperation wil ik ook de ‘goede’ manier van ‘dodging and burning’ leren. Dit is een techniek die selectief stukjes huid donkerder of juist lichter maakt. Ik doe al een vorm van dit, maar eigenlijk doe ik altijd maar wat. Er zit nog niet echt een gegronde verklaring achter waarom ik sommige plekken wel lichter maak en andere niet, en het leek me een goed idee om anatomisch correct te leren nabewerken. Dus, voordat de klok twaalf slaat op oudejaarsavond tweeduizend-en-zestien, wil ik een compleet nieuwe workflow hebben!


Rawr!
Ik ben een tijdje geleden begonnen met het schieten in Raw (+JPG), maar stiekem bewerk ik nog steeds alleen maar de JPEGjes. Ik heb een aantal Raw editors geprobeerd te gebruiken, alleen is de meerwaarde me nog niet helemaal duidelijk. Net als bij het vorige doel is het gewoon een kwestie van doen in plaats van dromen, en vooral me verdiepen in hoe zo’n Raw bewerkingsproces in elkaar zit.




Lichtpuntjes
Afgelopen wintermaanden heb ik meerdere keren een shoot moeten afzeggen door het slechte weer, terwijl ik een prima setje studiolampen bezit. Excuses waren steeds het geen plek hebben voor het opbouwen (legitiem excuus, er is echt geen plek), en als er wel plek gemaakt kan worden kon dat alleen op zaterdagen. Ondanks alles wil ik wel meer leren over het gebruiken van licht, zowel kunstmatig als natuurlijk. En daarnaast wil ik al deze nieuwe kennis in praktijk brengen in meer studioshoots.
Hoewel ik maar twee continue lampen heb, denk ik dat ik daar voor nu wel mee uit de voeten kan. Ik zou graag in de welbekende “Rembrandt stijl” willen schieten, en ook zou ik low- en highkey portretten willen schieten.


Conceptualiteit
Die verschillende lichtopstellingen komen dan ook weer mooi van pas in een ander leerdoel: ik wil me meer gaan focussen op conceptuele shoots. Afgelopen weken heb ik een aantal hele gezellige fotoshoots “voor de zomaar” gedaan, wat precies is waarom ik fotografie ben gaan doen, maar wat niet meer veel nieuws toevoegt aan mijn portfolio. Daarom wil ik minstens eens in de twee maanden (ik studeer tenslotte dit jaar ook af, daar is ook tijd voor nodig…) een shoot doen met een héél gaaf concept. En wellicht met deze shoots weer publicaties binnenslepen!



Diversiteit
Ook iets waar ik sinds kort actief mee bezig ben is het nadenken over diversiteit in de mode industrie. Van alle kanten hoort men steeds meer stemmen van minderheden in de industrie. Je hoeft op Instagram alleen maar de hashtag #bodypositivity in te voeren voor honderden resultaten, en zelfs de Swimsuit issue van Sports Illustrated doet mee met de diversiteit trend. Ik zou ook graag wat meer verschillende vormen in mijn portfolio willen opnemen, en vooral mijn beeld van een model doorbreken. Ik heb namelijk, net als veel mensen, bij veel concepten al een bepaald type model in gedachten, en eigenlijk is dat type altijd hetzelfde: een slank meisje (veelal blank) met lang haar. Dat zou ik graag willen doorbreken dit jaar, niet door geen slanke meisjes met lang haar meer te fotograferen, maar door me bewust te zijn van de wereld aan alternatieven!


Al met al een aardig setje doelen, en wanneer ik actief met al dit nieuws bezig ga, denk ik dat ik écht verbetering zal merken in mijn fotografie. Als een uiting van creativiteit zal mijn fotografie natuurlijk nooit iedereen aanspreken, en er zullen altijd mensen blijven die er simpelweg niks mee hebben. Maar dat maakt me niet uit, ik heb er nog steeds de grootste lol in, en ook al wordt ik nooit de beste fotograaf ooit (of een middelmatige fotograaf die centen kan verdienen for that matter), het zal altijd mijn hobby blijven. Zoals Dani Diamond ooit zei “opgeven is het makkelijkste in de wereld van de fotografie.”

Het Grote Online Portfolio Artikel



Het is een online visitekaartje, het eerste wat men vindt als ze je naam googlen: je online portfolio. In het digitale tijdperk ontkom je er haast niet meer aan om een website aan je fotografie-, visagie-, stylisten- of modellenwerk te koppelen. En met recht niet, want een online portfolio geeft iedere mogelijke klant of samenwerking een eerste indruk van jouw werk. Maar een selectie van je werk gedumpt op de eerste de beste site is niet meteen een goed portfolio. Hoe je deze dan wél samenstelt, lees je in deze blogpost.

Ik ben geen professionele portfolio-maker, maar ik vind het een leuk onderwerp om research naar te doen, en bovendien ben ik gek op webdesign. In deze blogpost snij ik dan ook talloze onderwerpen aan, van hoe je een interessante “over mij” pagina schrijft tot het selecteren van welke foto’s in je portfolio moeten en welke niet. Dit zijn geen harde regels, meer richtlijnen, en vooral met het selecteren van foto’s heb ik zelf ook altijd de grootste moeite. Maar de beste stuurlui staan nou eenmaal aan wal, de waarheid is hard, en nog meer spreekwoordelijke gezegdes die hier op zijn plaats zijn.


Ten eerste wil ik een onderwerp behandelen dat voor alle creatieve beroepen telt. Of je nou een fotograaf, beeldhouwer, model of visagist bent, jij bent je merk. Jouw naam en jouw gezicht zijn ook de naam en het gezicht van je bedrijf, of van je “merk” als je net als ik nog steeds een KVK-nummerloos amateurtje bent. Het is dan ook belangrijk om na te gaan hoe jij je presenteert op het internet. Niet alleen op de Facebook-pagina van jouw fotografie, het Instagram account van je modeblog, of de Google Plus pagina van je… oké, haha, laat maar, maar ook juist op je persoonlijke social media accounts. Je hebt vast weleens de horrorverhalen gelezen van mensen die een baan niet aangeboden kregen, of werden ontslagen, door wat er op hun social media te vinden is. Nu zullen je potentiële klanten heus niet gaan uitpluizen hoe dronken jij was op je zestiende verjaardag, maar wanneer jij met een emmer drank op je profielfoto staat ziet dat er toch niet érg professioneel uit. Of wanneer je het type persoon bent dat het niet kan laten om overal op het internet zijn of haar ongezouten mening achter te laten, moet je deze strategie misschien ook even herdenken, vooral als je mening wél heel veel zout nodig heeft.
Dit betekent heus niet dat je nooit een feest foto kan plaatsen, of geen informatie kan delen over maatschappelijke vraagstukken die jij belangrijk vindt, maar houdt er ten alle tijden wel rekening mee dat er tientallen potentiële klanten kunnen meelezen. Dus typ in algemeen beschaafd Nederlands, gebruik interpunctie, wees ten alle tijden beleefd, en zorg voor een nette profielfoto. Als je je profiel niet op openbaar hebt staan, zorg er dan in ieder geval voor dat je of linkt naar je Facebookpagina of portfoliowebsite (bij “werkt bij” of in grote letters op je achtergrondfoto), of bij foto’s een album met portfoliowerk openbaar hebt staan.


Als je al een of meerdere social media account gewijd hebt aan je creatieve uitspattingen, kun je natuurlijk twijfelen aan de nut van een aparte website. Er zijn toch een paar goede redenen waarom een simpele, maar professioneel uitziende website echt een toegevoegde waarde kan hebben. De eerste hiervan is de natuur van social media: het is sociaal, het is snel, en veranderlijk. Op social media deel je je meest recente werk, van bijna elke shoot die je doet. En hoewel jij vaak verliefd bent op je meest recente werk, omdat je nog in de adrenalinestoot zit van die gave dag shooten of omdat jij je technische vooruitgang in de minuscule details opmerkt, is je meest recente werk niet altijd je beste werk. Benader je online portfolio als een uitgeprint portfolio: je hebt in je mapje maar plek voor achtentwintig foto’s, welke kies je? Op Facebook of Instagram is er geen limiet, dus zul je veel minder streng naar je selectie kijken. Daarbovenop komt nog het feit dat er op social media vooral veel sociaals plaats vindt, en er vaak niet veel plek is om duidelijk overzicht te geven van je prijzen en je werkwijze. Op een portfolio website heb je dit, als je het goed doet, met één klik meteen overzichtelijk. En als laatste, heel simpel, staat het gewoon professioneler. Het verschil tussen www.kimsieders.nl (een domeinnaam van zes euries per jaar, das vijftig cent per maand, dat kon ik zelfs op mijn twaalfde nog van mijn zakgeld betalen), en www.facebook.com/ksiedersphotography zit ‘em toch in een stukje status. En als je van je hobby je werk wilt maken, is een beetje status wel handig.


Hoe stel je je portfolio samen?

Goed, nu we hebben vastgesteld waarom je als (beroeps)hobbyist een online portfolio nodig hebt, is het tijd om wat dieper in te gaan op hoe je zo’n ding nou samen stelt. Waar begin je? Het zou ook logisch zijn om te beginnen bij het vinden van een website bouwer die bij je past, maar daar gaan we onder aan dit artikel verder op in. Dus beginnen we bij jou en jouw werk. Want hoe beslis je nu welk materiaal in je portfolio komt, en in welke volgorde?


Kill your Darlings

Hoeveel werk er precies in je portfolio komt is heel subjectief. Ik heb dertig foto’s op mijn eerste pagina, en dit vind ik zelfs nog wat te veel. Maar een lijstje maken met dertig foto’s is al moeilijk genoeg! Kijk dus goed naar je foto’s, en beoordeel ze vanuit het perspectief van een klant. Je portfolio moet je kwaliteiten tentoonstellen, divers zijn, en aanspreken. Het is hierdoor dan ook een goede tip om je eerste selectie te laten zien aan iemand die je vertrouwd. Mijn vriend vertelde me bijvoorbeeld dat hij een foto die ik geweldig vind niks vindt omdat “het model raar kijkt.” Waar ik bij deze foto een bepaald gevoel kreeg, waarschijnlijk een laatste restje euforie van het moment, van de shoot, van de gezelligheid, voelde hij helemaal niks.
Wees dus streng, en houdt ten alle tijden je doelgroep in je achterhoofd. Wie wil je aanspreken met je portfolio? Voor mij zijn dat niet toekomstige cliënten, omdat ik nog geen geld wil verdienen met fotografie, maar creatievelingen die een samenwerking eventueel wel zien zitten. Daarom heb ik mijn portfolio toegespitst op modeportretten, en niet op die mooie foto die ik laatst van mijn achternichtje en oom maakte. Al vind ik het nog zo’n mooie foto, hij past niet in mijn portfolio.


Categorieën

Daarop voortbordurend: het kan natuurlijk zo zijn dat jij je niet toespitst op één enkele tak, en bijvoorbeeld naast je visagiewerk voor modeshows, ook graag bruidsmake-up verzorgd. Wanneer dit het geval is kun je je werk het beste opsplitsen in categorieën, en voor elk apart een portfolio creëren. Dit kan op dezelfde website, maar maak dan duidelijk waar potentiële bruidjes je bruidsportfolio kunnen vinden, zonder dat ze eerst de complete wintercollectie van Yves Saint Laurent te zien krijgen. Dit kun je voor elkaar krijgen door op je homepage meteen, met plaatjes, te verwijzen naar je verschillende portfolio’s. ‘Overzichtelijk’ is hier een stopwoordje.


Beeldspraak

Als je dan je foto’s toegespitst hebt op één categorie, en je allerbeste eruit hebt gekozen, is het tijd om na te denken over de volgorde. De volgorde waarop je werk in je portfolio te zien is, heeft niks te maken met nieuwigheid, maar natuurlijk met wat je beste werk is. Ik las ooit ergens dat websurfers misschien 1 of 2 minuten op je site zijn, voordat ze doorklikken naar de volgende. In die 1 of 2 minuten moet jij dus met je beste werk komen om hun aandacht te behouden. Maar als jij vier soortgelijke buste-portretten (geen foto’s van tieten, calm your tits Internet) op rij hebt, trekt dat niet echt de aandacht. Probeer te spelen met verschillende foto’s, één van veraf, één portret vanaf de buste, één extreme close-up, bijvoorbeeld. Dit maakt je portfolio interessant.



Daarnaast moet je er ook voor zorgen dat beelden die hetzelfde van kleurtemperatuur ook bij elkaar worden geplaatst, zodat het fijn is voor het oog om ernaar te kijken. Als je van een winterse plaat met koude kleuren naar een warm herfst beeld moet, is het slim iets vergelijkbaars, de poses van het model, of het gebruik van ruimte, naast elkaar te zetten. Vergelijkbaars, niet gelijk aan. Een andere manier om een kleurovergang soepeler te maken voor het oog, is het gebruik van zwart-wit foto’s om de uitersten te breken.




Layout

Hoe je je uitgezochte portfoliowerk nu aantrekkelijk op een website plaatst, is vaak een individuele smaakervaring. Ikzelf houd erg van de horizontale scroll slider, die ik ook op mijn eigen website heb, waarbij je (horizontaal) door een aantal beelden scrolt. Ikzelf vind het mooi als je werk meteen als je op je website komt groot zichtbaar is, en in de breedte lekker vullend is. Zo krijgt de potentiële klant meteen een goed idee van de kwaliteit van je werk. Andere layouts die je kunt proberen zijn onder andere: een normale slider, die de foto’s automatisch afwisselt en waar de bezoeker ook zelf doorheen kan klikken (foto 1); een collage waardoor je meteen heel veel foto’s kan uitstallen, die vergroot weergegeven worden wanneer je op de foto klikt (foto 2); een leuke speling op de collage (foto 3); of een 3D speling op de slider (foto 4). Dit zijn nog lang niet alle mogelijkheden, en waar je voor kiest ligt natuurlijk aan je eigen smaak. Maar houdt ten alle tijden het buzzwoord van dit artikel in je achterhoofd: overzicht!



Belangrijke Bijzaken

Naast dat je natuurlijk je werk wilt laten zien op je website, wil je ook dat de klant meteen kan zien hoe ze met jou in contact kunnen komen, wie jij bent, en wat je tarieven zijn. Ook lezen cliënten graag over je werkwijze en zien ze graag wat andere cliënten over jou denken. Gelukkig kan je op een website meerdere pagina’s aanmaken.


Over mij

Oh, het bevreesde “over mij” stukje. Voor velen, inclusief ondergetekende, een naar en tijdrovend klusje. Want hoe schrijf je op een aantrekkelijke manier over jezelf? Ik vind hierin authenticiteit belangrijk. Ik lees graag over passie en liefde voor je vak, niet over welke camera je gebruikt of met welke kwast je verft. Dat rijtje feitjes is voor de meeste mensen totaal onbelangrijk, want als jij nog nooit een DSLR in je handen hebt gehad, hoe moet je dan het verschil tussen een Canon EOS 1100D en een Canon EOS 5D Mark II weten?
Wat mij betreft mag je dat soort informatie achterwege laten, en mij kort en bondig het volgende vertellen: wie, wat, waar, wanneer, en waarom. Zoals al eerder vermeldt, blijft een potentiële samenwerking maar een zeer korte tijd op je website. Wijdt daarom in het kort 1 alinea aan die vijf w’s, zodat je een goed beeld van jezelf vormt. Daarna zou je nog dieper in kunnen gaan op wat voor jou echt belangrijk is, maar het belangrijkste moet in die eerste alinea staan. Een voorbeeld:

Mijn naam is Kim en ik ben een 22-jarige studente uit Groningen (wie+waar). 2,5 jaar geleden kocht ik mijn eerste camera en sindsdien ben ik verliefd geworden op fotografie (wanneer + wat). Ik houd er van om de schoonheid vast te leggen die ik om mij heen zie, en dat uit zich voornamelijk in fashion fotografie (waarom + wat).

Heel kort en bondig weet iedere potentiële cliënt nu wie en wat ze kunnen verwachten achter “K. Sieders Photography,” en als ze het aanspreekt kunnen ze verder lezen over wat ik nog meer te zeggen heb. Overzicht!


Na de vijf w’s komen we vaak aan bij die ene grote ‘H’: hoe. Veel mensen vinden het fijn om van te voren al te weten wat ze kunnen verwachten als ze jou inhuren. Om een zo goed mogelijk beeld te schetsen kun je een stukje schrijven over je werkwijze, een “achter de schermen” video plaatsen, of eerdere cliënten referenties laten schrijven. Natuurlijk is een combinatie van al deze elementen al helemaal goed! Let er in dit stuk op dat je ook weer het overzicht behoudt. Dit kun je doen door je verhaal op te delen in duidelijke kopjes. Als fotograaf kun je het hebben over wat jij en de cliënten aan “voorbereiding” doen, van een moodboard samenstellen tot kleding uitkiezen, hoe “de dag zelf” eraan toegaat, en wat er “na afloop” gebeurt met de foto’s.


Prijzen en Prijzen

Als je commercieel bezig bent met je bedrijfje, is het natuurlijk ook handig om je prijzen op de website te zetten. Je kan hier een aparte pagina voor aanmaken. Wees hier ook vooral creatief: een lijstje met grote getallen schrikt altijd een beetje af, maar wanneer je het afwisselt met (klein formaat) foto’s van je portfoliowerk wordt de klant meteen weer herinnert aan dat het het geld dubbel en dwars waard zal zijn!
Een ander soort prijzen zijn natuurlijk al je eervolle vermeldingen, awards en publicaties. Dit mag natuurlijk niet ontbreken in je portfolio! Ik zelf heb mijn publicaties bij mijn “over mij” pagina geplaatst, omdat het er nou net niet genoeg zijn om een volledige pagina mee te vullen, haha.


Contact

Nadat je over jezelf, je werkwijze en je prijzen vertelt hebt, kun je je bezoeker aanzetten tot actie. Met een grote knop, of een opvallende tekst, link je je potentiële klanten meteen door naar je contact pagina. “Boek nu!” of “Vraag vrijblijvend een offerte aan” doen het altijd goed. Op je contact pagina kun je vervolgens een contactformulier plaatsen (vergeet niet om naar het emailadres van de geïnteresseerde te vragen).
Maar in dit digitale tijdperk blijft het natuurlijk niet bij email! Zorg dat je verschillende social media kanalen ook duidelijk zichtbaar zijn op je contactpagina, of in de layout van je website verwerkt (de meeste sjabloon-layouts hebben geïntegreerde social media icons).


5 Gratis Portfolio Bouw Sites

Genoeg gepraat, tijd voor actie! In mijn jaren als professioneel internetruimteverspiller heb ik honderden gratis websites aangemaakt om ze vervolgens na een maandje of twee weer compleet te verwaarlozen. Het enige goede wat mij dat gebracht heeft, is een redelijke kennis van wat de verschillende mogelijkheden zijn als het aankomt op het aanmaken van een online portfolio. De volgende sites zijn allemaal gratis te gebruiken, maar dit betekent vaak wel dat er een vorm van reclame zichtbaar zal zijn voor de host.



Wix

Op deze site bouwde ik mijn allereerste fotografieportfolio, en het werkt heerlijk. Deze site heeft eigenlijk maar één groot nadeel, en dat is de enorme hoeveelheid reclame die ze weergeven. Vooral op de gratis versie kan het enorm afleiden van je foto’s. Maar Wix is wel zeer makkelijk te gebruiken, en biedt heel veel verschillende layout opties. De verschillende gallerijen die ik eerder liet zien, waren allemaal aangemaakt op een Wix website. Je hebt in de vormgeving heel veel vrijheid en keuze, en in de ontwerp-omgeving zelf is alles heel intuïtief in elkaar gezet. Makkelijk, snel, veelzijdig. Maar wél een enorme banner aan de onderkant, én een friemeltje in de rechterbovenhoek.




Weebly

Ook op Weebly heb ik ooit een portfolio gehad. Deze site heeft ook een fijne ontwerp-omgeving, maar wel iets minder keuzevrijheid wat betreft layouts en gadgets. Daar tegenover staat wel weer dat Weebly een minder opvallende reclame banner heeft, die als je de website goed in elkaar zet, nog niet eens zichtbaar hoeft te zijn. Net als Wix is Weebly simpel in gebruik, je kunt makkelijk de gewenste elementen vanaf de zijkant naar je pagina tillen om ze daar op hun plek te laten vallen. Dus ook deze site is makkelijk en snel, alleen iets minder veelzijdig.




Website Builder

Natuurlijk moet je als je alles altijd maar gratis wilt, zoals ik, consessies doen. Deze website bouwer is simpel in gebruik, alleen het biedt niet veel mogelijkheden. Desalniettemin heeft het een paar sjabloon layouts die ik écht heel mooi vind, met grote welkomstpagina’s en consistentie in kleuren. De keuze uit layouts is groter dan die van Weebly, alleen de ontwerp-omgeving vind ik persoonlijk iets minder. Daarnaast zijn er nog twee grote ergernissen: de domeinnaam (voorbeeld: kimvoorbeeld.my-free.website), en de grote reclame banner.




Crevado

Ein-de-lijk komen we dan bij de portfoliowebsites die niet enorm nare banners weer geven. Crevado heeft slechts rechts beneden in het klein een reclame zinnetje staan, maar daar kijk je zo overheen. Crevado wordt veel gebruikt voor creatieve portfolios, en geeft je de mogelijkheid om verschillende projecten weer te geven. De vrijheid in layout keuze is zeer beperkt, de ontwerp-omgeving werkt niet fijn en intuïtief, en ik ben hier uiteindelijk weggegaan omdat je met de gratis versie maar 30 foto’s kon uploaden. Maar: geen nare reclame banners!




Portfoliobox

Dan komen we nu uit bij mijn huidige website bouwer: Portfoliobox. Wat mij ten eerste aantrok naar deze website was dat dit de enige was die ik kon vinden die een fijne horizontale scroll slider aanbood. Dus veel meer kon er voor mij eigenlijk niet meer misgaan. De ontwerp-omgeving tipt niet aan die van de eerste drie, maar is aanzienlijk beter dan die van Crevado. De keuze aan layouts is ook anders geregeld. In plaats van één consistente sjabloon, kies je bij Portfoliobox voor elke pagina een aparte indeling. Waar ik mij nog meer aan erger is het feit dat ik niet automatisch ingelogd blijf (ik wil niet elke keer als ik per ongeluk op het kruisje klik opnieuw inloggen!), en er weinig mogelijkheden zijn qua tekst-layout (ik wil gewoon twee kolommen!). Daar staat dan wel weer tegenover dat er geen reclame te zien is. Feest!
Hoewel het tot nu toe nog aan mijn eisen voldoet, weet ik dat ik ook van Portfoliobox uiteindelijk genoeg ga krijgen. Dus als jij nog een website weet die mij gratis fantastische sites laat bouwen zónder reclame, dan houd ik mij aanbevolen! Laat ook vooral een berichtje achter met wat jij van deze post vond. Ik heb er veel aandacht (en woorden) aan besteed, en hoor graag jullie feedback. Ook als jij nog tips hebt voor het maken van een online portfolio, laat je horen!